Winkel domineert op kletsnat Zandvoort

Ralph Winkel won op zondag 11 oktober alle drie de races van de Westfield Cup op Circuit Zandvoort. De races maakten deel uit van de DNRT ZomeravondCompetitie, die op 1 november nog een racedag heeft, en het weer maakte er een lastige dag van: een halfnatte, winderige baan in de ochtend, een stortbui in race 2 en opnieuw regen in race 3.

Winkel startte telkens vanaf pole, maar makkelijk werd het nooit: in race 1 moest hij na een rode vlag zijn voorsprong opnieuw opbouwen, en in race 3 pakte hij de zege pas in de allerlaatste bocht.

Race 1: Winkel wint na rode vlag en fotofinish om plek 2

Ralph Winkel won race 1 met 0,401 seconde voorsprong op Lennart Hiemstra, die in de laatste meters Guus Heling met 0,061 seconde klopte. Winkel startte vanaf pole voor Ronald Lenters, Guus Heling, Sander Dullaart, Lex Peters en Willem Vriend. De baan was half nat en er stond veel wind, wat in deze lichte auto's zonder aerodynamica alles draait om mechanische grip en slipstream.

Winkel kwam goed weg, terwijl Lex Peters direct hard naar voren reed. Sander Dullaart verloor plekken na een lockup. Het voordeel van Peters was van korte duur: hij zakte snel terug en verdween met een probleem de pit in. Ook Ronald Lenters, die zich vroeg in de kopgroep meldde, haalde de finish niet. Achter de leider ging het er druk aan toe, met Guus Heling, Lenters en Hiemstra op een gegeven moment met drie naast elkaar richting een bocht en een flinke remfout van Peter Tunissen bij Tarzan.

Na een paar onrustige ronden kwam eerst een code 60 en daarna de rode vlag. Duco van Beuzekom was aan de binnenkant van de Arie Luyendijkbocht van de baan geraakt; de auto had een flinke tik, maar de coureur bleef ongedeerd. Voor Winkel was de onderbreking zuur: hij had al een gat van zo'n 5 seconden opgebouwd en moest bij de herstart onder code 60 weer opnieuw beginnen.

Direct na de herstart werd Edwin Weesie aangetikt door Richard Heling, waarna hij vast kwam te staan in bocht 10. Vooraan nam Guus Heling met een goede actie de leiding van Winkel over, waarna de twee samen wegreden. Berry Diepeveen spinde tweemaal en viel terug. Winkel heroverde de leiding en hield die tot de vlag. Pier Claeijs viel in de slotfase uit met wat leek op een klapband, met veel rook aan de linkerkant van zijn auto.

In de laatste ronde dook Hiemstra nog langs Heling en pakte zo de tweede plaats. Willem Vriend, die de snelste ronde van de race reed (1:54.201), werd vierde voor Peter Tunissen en Sander Dullaart. Opvallend: Richard Heling en Stijn Brekelmans kwamen tot op de duizendste gelijk over de streep. Na afloop kreeg Richard Heling vijf plaatsen straf voor het contact met Weesie, en Francois Claeys drie plaatsen straf voor contact.

Race 2: weggespoeld na vier ronden

Race 2 werd na slechts vier ronden afgebroken vanwege staand water, en Ralph Winkel won met 4,671 seconden voor Sander Dullaart en Willem Vriend. Het was inmiddels hard gaan regenen, met veel wind erbij. Hoe zwaar de omstandigheden waren, blijkt uit de gemiddelde snelheid van de winnaar: 84,6 km/u, tegen ruim 104 km/u in race 3.

De start was chaotisch. Nykle en Cape Meyer kwamen niet aan de start, en Guus Heling viel vanaf de derde startplek stil op de grid. Hij stak alert zijn hand op en iedereen wist hem te ontwijken. Peter Tunissen verremde zich kort na de start en moest de uitloopstrook in. Kort daarna ging het mis voor Lennart Hiemstra, die als nummer twee in race 1 vanaf de eerste rij was vertrokken: hij schoof bij de Hugenholtzbocht rechtdoor de muur in en was uitgeschakeld.

Winkel nam de leiding, met Dullaart en Vriend in zijn kielzog. Vriend had zichtbaar moeite zijn auto op het water op de baan te houden, maar gaf zijn plek niet weg. Ronald Lenters haalde een bocht niet en verloor tijd buitenom, terwijl Lex Peters, die na zijn uitvalbeurt in race 1 achteraan was begonnen, een sterke inhaalrace reed. Ook Richard Heling en Francois Claeys schoven flink op.

Met nog ruim 12 minuten op de klok werd code 60 afgekondigd, vanwege het verslechterende weer en niet door een incident. Guus Heling ging in die fase de pits in en kwam later nog terug op de baan. Rescue- en medical car reden rondes om de omstandigheden op de baan te beoordelen, iets wat vanuit de toren lastig is voor de wedstrijdleiding. De race werd niet meer hervat. Daarmee werd de stand na vier ronden de uitslag: Winkel voor Dullaart, Vriend, Peters en Lenters. Winkel reed ook de snelste ronde (2:17.959).

Race 3: beslist in de allerlaatste bocht

Ralph Winkel won ook de derde race, met 0,382 seconde voor Ronald Lenters, nadat hij Lex Peters in de laatste ronde pas in de Arie Luyendijkbocht passeerde. Peters finishte op de weg als derde, maar kreeg na afloop 20 plaatsen straf voor rijgedrag onder geel. Daardoor schoof Willem Vriend door naar het podium. Lenters reed de snelste ronde van de dag in nat weer: 2:16.358.

Winkel startte vanaf pole voor Sander Dullaart, Vriend, Peters en Lenters, op een baan die opnieuw nat was. Hij hield bij de start de leiding, terwijl Dullaart een matige eerste ronde had en terugviel. Peters reed met de ellebogen naar buiten naar de tweede plaats. Guus Heling, die na zijn pech in race 2 ver achteraan stond, reed een sterke inhaalrace: na één ronde lag hij al negende en hij ging onder meer Dirk Bonenkamp, Pier Claeijs en later ook Willem Vriend voorbij.

Halverwege leek de race te kantelen. Winkel schoof van de baan en verloor veel tijd, waardoor Peters de leiding overnam. Even later maakte Dullaart een kostbare fout, waar Heling van profiteerde. Winkel kwam echter snel terug, nam de leiding over, raakte die kort weer kwijt en ging Peters vervolgens buitenom met groot snelheidsverschil opnieuw voorbij. Kort daarna remden zowel Guus Heling als zijn vader Richard Heling op precies dezelfde manier te laat voor Tarzan.

Met zo'n zes minuten te gaan raakte Lennart Hiemstra vast in het grind van bocht 9, wat een code 60 opleverde. Hij kon na het lostrekken verder. Bij de herstart had Winkel geluk met de timing, omdat het veld net door de langzame chicane reed en Peters niet direct kon aanvallen. Rond dezelfde tijd leek Peter Tunissen op de live timing ver terug te zakken, maar dat kwam doordat zijn transponder niet goed werkte.

De laatste ronde was een thriller. Edwin Diepeveen strandde in de Tarzanbocht, waardoor daar dubbel geel gold. Achterblijver Nykle en Cape Meyer kwam de kopgroep in de weg te zitten, en Peters greep die kans om de leiding te pakken, terwijl Winkel buitenom moest. Winkel gaf niet op en dook in de Arie Luyendijkbocht aan de binnenkant terug naar voren. In diezelfde laatste bocht ging ook Lenters nog langs Peters. Winkel vierde het met wat drifts op de natte baan, en meerdere coureurs deden mee.

Achter het podium werd Guus Heling vierde, Pier Claeijs vijfde en Sander Dullaart zesde. Peter Tunissen eindigde ondanks zijn transponderproblemen als zevende. Naast Peters kregen ook John Pronk (+57 s), Edwin Diepeveen (+15 s), Edwin Weesie (+15 s) en Roger Welaratne (+13 s) een straf voor overtredingen tijdens de code 60.